Religia, ateizm, wiara. Problematyka filozofii Boga w XIX i XX wieku

„Konstatację tę potwierdza rzut oka na dwa i pół tysiąca lat dziejów filozofii. Problematyka Boga stanowi w nich dominujący wątek. Pierwsi filozofowie greccy na poszukiwane przez siebie źródło wszelkiego bytu patrzą przez pryzmat istotowych cech boskości. Platon przenosi idee w wymiar boskiego świata. Pierwszy, nieporuszony poruszyciel, który u Arystotelesa stanowi źródło wszelkiego bytu, zostaje przezeń explicite określony jako «Bóg»”. – (ze Wstępu)

Główne rozdziały pracy:

– Wiek XIX – widmowa kondycja człowieka
– Bóg – Persona grata
– J. G. Fichte – Bóg jako porządek moralny
– Postęp czyli opatrzność w rękach ludzi
– Na lewo i prawo od Hegla
– P. J. Proudhon: Bóg – wróg numer jeden
– Świat według pozytywizmu
– A. Comte – społeczność ludzka jako nowy Bóg
– H. Spencer i radykalny agnostycyzm religijny
– A. Schopenhauer i ślepa wola zamiast Boga
– L. Feuerbach – człowiek bogiem człowieka
– K. Marks i raj ziemski zamiast Boga
– S. Kierkegaard i Bóg jako absolutny paradoks
– F. Nietzsche i tańczący Bóg
– Z. Freud i Bóg ponad prawdą i moralnością
– L. Szestow i Bóg ponad prawdą i moralnością
– Fenomenologia i problem Boga
– M. Scheler – wszelka wiedza o Bogu jest wiedzą od Boga
– H. Dumery – Bóg jako Jednia
– M. Heidegger – na tropie Boskiego Boga
– P. Tillich – Bóg ponad Bogiem jako Nieuwarunkowane
– J. P. Sartre – istnieją tylko ludzie
– G. Marcel – w stronę Absolutnego Ty
– J.-L. Marion – Bóg-miłość czyli Bóg bez bycia